Teatro de Camara DITEA

Reportaxe especial Faro de Vigo

2011-12-15T09:40:00.002+01:00

Nada hai máis importante para o sistema cultural dun país que o teatro afeccionado, pois sobre el constrúense todos os demais, sendo todos necesarios. Percy MacKaye, un poeta e dramaturgo norteamericano, publicaba en 1912 un libro fundamental mesmo hoxe en día,o titulado The Civic Theatre, no que destacaba as moitas vantaxes dunha praxe cultural e artística que el quería poñer ao alcance de toda a cidadanía, para que todas as persoas puidesen desde o escenario expresar e comunicar.Avanzaba así o programa da democracia cultural,que tanta importancia vai ter en procesos de emancipación en todo o século vinte.

En Galicia,o teatro agroma da actividade de colectivos afeccionados que unas veces utilizaban o galego e as máis o castelán, pois o teatro galego foi facendo camiño aos poucos e foi un camiño que houbo que andar e desandar en varias ocasións.Certo é que para facer a historia do teatro no país hai que considerar por igual esas dúas liñas de traballo, pois un teatro inflúe no outro e viceversa, e nos anos sesenta foron varios os grupos que comezaron a traballar en castelán para despois facelo en galego,pois non deixa de ser menos certo que facer teatro en galego naquela altura dos primeiros sesenta non gozaba precisamente do prace [...]

[Ver reportaxe completa]

O teatro regresa á Casa dá Cultura con Ditea e a súa relectura de Plauto

2011-09-29T13:13:00.007+02:00

Ditea visitou Vimianzo no 2009 con Acto imprevisto

LA VOZ DE GALICIA | 29/09/2011

Superado xa o parón estival, a Casa dá Cultura de Vimianzo disponse a afrontar o outono cunha interesante programación de propostas escénicas que permitirá aos veciños da localidade e dos arredores gozar de máis dunha decena de representacións.

Os encargados de abrir o programa son os membros da compañía compostelá Teatro de Cámara Ditea, que porán en escena Farsa Plautina, unha obra que decidiron reincorporar ao seu repertorio para celebrar os seus primeiro medio século de vida e paixón polo teatro. Trátase dunha peza baseada en textos do autor clásico Plauto que foi estreada en 1982 por Agustín Magán, fundador da compañía .

Na actualidade, Alberte Álvarez é no encargado de levar as rendas desta agrupación, que xa sabe o que é actuar para o público vimiancés, posto que no 2009 visitou a localidade con Acto imprevisto.

Tras Ditea, os seguintes en pasar pola Casa dá Cultura vimiancesa serán os integrantes de Ou Aturuxo de Melpómene, que porán en escena unha obra titulada RRHH.

Ambas as representacións están dirixidas a maiores de 13 anos, aínda que para datas próximas haberá tamén espazo no programa ás propostas pensadas para o público infantil.

20.00 H | Casa dá Cultura de Vimianzo | Entrada libre.

Cuando compostela subió el telón

2011-07-08T13:00:00.012+02:00

Alejandra Juno actriz e escritora

LA VOZ DE GALICIA | 08/07/11

«O meu libro é un recoñecemento ao que Ditea fixo polo teatro».

A autora presentou «Cuando Compostela subió el telón», primeira crónica dos anos dourados do teatro en Santiago.

Toda unha magnífica época da arte dramático en Galicia, que comprende a primeira etapa do grupo Ditea, discorre polas páxinas de Cando Compostela subiu o pano, unha crónica sentimental da década dourada do teatro compostelán (1960-1970) escrita pola actriz, autora dramática e investigadora Alejandra Juno. O libro, publicado por Alvarellos Editora, foi presentado nun acto no Hostal dous Reis Católicos que contou coa participación de Pepe Domingo Castaño, Xerardo Estévez, Luís R. Míguez, Juan Jesús Gestal, José Carro Otero, Euloxio Ruibal e Henrique Alvarellos.

-Vostede empezou con só sete anos a facer teatro Cal é a causa dese prodixio?
-O avó da miña nai xa era autor teatral na Latina, en Madrid. E a miña nai, que facía teatro tamén, con Agustín Magán, o meu pai e máis xente, fundaron Ditea. Despois os meus pais trasladáronse a Ourense, no ano 80, onde empecei a facer teatro, chegando a gañar premios de interpretación. Logo dirixín e agora estou centrada na escritura dramática.

-Por que unha crónica sentimental sobre o teatro galego?
-O de crónica sentimental ten que ver con que non é un libro árido, de datos, senón que tenta facer un fresco do momento. Está escrito contando a intrahistoria de Ditea, as dinámicas internas, as amizades e moitísimas anécdotas do Santiago da época. É un libro que en principio é moi divertido.

-Cal é a explicación de que fose tan divertida esta etapa do teatro galego?
-A min paréceme entrañable. E o libro o que fai é recoñecer o traballo duro de tanta xente que non pode morrer no esquecemento. É un recoñecemento moi emocionado polo que esa xente fixo polo teatro. Ditea formou público e vocacións.

-As abundantes ilustracións e anécdotas contribúen a facer máis divertida a obra?
-Hai como 25 fotos incribles, con decorados que a xente non se cre, porque Ditea facía todo tipo de teatro. Por iso hai que destacar a Agustín Magán, peza indiscutible do grupo, e á primeira actriz Mariluz Villar. Tamén estivo Pepe Domingo Castaño, que era o partenaire da miña nai en toda as obras. No libro cítase un auto sacramental no que ela se debate entre Jesús e o diaño, que era Pepe Domingo Castaño; e como ninguén en Santiago podía entender que a protagonista deixase ao demo para irse con Jesús.

IX Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magán

2010-12-13T13:56:00.002+01:00

O teatro principal acollerá entre os días 13 e 16 de decembro as catro representacións do IX Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magan. A Concelleira de Cultura Socorro García, e o xerente do Auditorio, Paulo Rodríguez, presentaron o programa no que figuran as compañias Teatro de Cámara Ditea, coas obras Acto Imprevisto e Aquí cheira a morto: Asociación Teatral Paso de Valverde, con Drammático; NCC teatro, con Peza para dous actores, e Aturuxo de Melpomene, con Non todos os ladróns veñen por mal.

«Nas tascas fixemos xuntanzas, lecturas e estatutos do grupo»

2010-12-13T13:48:00.001+01:00

ENTREVISTA | ALBERTE ÁLVAREZ | Director de teatro de cámara ditea

LA VOZ DE GALICIA | 12/12/2010

A vella compañía do teatro galego cumpre medio século de existencia.

Teatro de Cámara Ditea constituíuse en decembro de 1960 nun bar da Rúa do Vilar. Desde entón, ao longo de cincuenta anos, esta compañía compostelá non deixou de espallar a arte dramática por Galicia, moitos deste anos con Agustín Magán ao fronte como director. Onte, precisamente, gran parte dos actores que pasaron por esta compañía pioneira do teatro en Galicia, e ao parecer no Estado, fixeron unha ofrenda floral a Agustín Magán e reuníronse nun xantar de confraternidade. A traxectoria de Ditea, na que se forxaron moitos dos grandes nomes da escena galega, pódese contemplar na exposición 50 anos do teatro de Cámara Ditea na Casa das Asociacións. Mañá, a compañía será a encargada de inaugurar o IX Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magán, no Teatro Principal, coas obras Aquí cheira a morto e Acto imprevisto , esta dirixida por Alberte Álvarez. Desde a morte de Agustín Magán, Alberte Álvarez foi quen asumiu a dirección artística de Ditea.

-Se vinte anos non é nada, como di o tango, cincuenta pouco máis é.

-Pois debe ser. Nós tiñamos unha discusión con Els Joglars, que compre oficialmente cincuenta anos no 2011, sobre quen eramos máis veteranos.

-Vostedes sosteñen que actualmente son a compañía teatral máis veterana de todo o Estado.

-Pois, como grupo activo, posiblemente. Outros igual estiveron activos durante a ditadura, pero despois non tiveron continuidade.

-Pero vostedes teñen máis mérito porque, a diferenza de Els Joglars, non teñen mecenas como Esperanza Aguirre.

-Pois non. Pero temos un equipo de xente que pasou pola compañía que hoxe en día non teñen nada que envexar a outros actores, como Mela Casal, José Manuel Olveira Pico , Xan Casas ou Luís Zahera e algúns que se me esquecen, moita xente que ten pasado pola compañía e que sigue no teatro profesionalizado.

-Despois de medio século facendo teatro e profesionais, penso que xa case deberían declaralos patrimonio inmaterial de Galicia.

-Pois temos un gran patrimonio en forma de arquivo anual, desde 1960, con fotografías, cartas particulares de autoridades do teatro como Adolfo Marsillach, libretos cuñados pola censura, adaptacións, traducións e infinidade de material moi valioso; ademais de atrezzo, antigas lucernarias, etcétera.

-Teñen libretos cuñados pola censura. ¿Pódese saber quen eran os censores?

-Son do Ministerio de Información e Turismo e do Goberno Civil. Pero Ditea, que para iso era moi espabilada, presentaba un libreto cunha obra e despois facía outra. Máis aínda así non lle foi fácil. Creo que na primeira Mostra de Teatro Abrente prohibíronlles a representación.

-É todo un material moi valioso para por ao servizo da memoria histórica.

-Hai dous arquivos. Un deles tíñao a familia de Magán, que creo foi cedido ao Centro de Documentación Teatral, e outro o ten Ditea. Este arquivo está ao servizo do público si o solicita.

-Ditea fundouse nunha tasca, o que confirma o gran papel desempeñado por estes espazos, hoxe xa case desaparecidos, como focos da cultura.

-Si. Nelas tiveron lugar as primeiras xuntanzas, facíanse as lecturas e formalizáronse os estatutos. Despois Ditea pasou a ter local onde estaba o CDG, enriba do Casino. E, posteriormente, grazas a un acordo co Concello tivemos un ala do Museo do Pobo Galego. Pero cos anos fomos expulsados de alí para acabar nun local de aluguer no Pombal. Iso, xunto coa falta de axudas da Xunta, supuxo o declive económico de Ditea.

-O Pombal, secular espazo de xente da vida, non parece mala residencia para unha compañía de teatro.

-Claro, por que non. Aí sobrevivimos todo o que podemos.

-Viven, pois, tempos de resistencia.

-Si. Porque aos actores, actrices e equipo técnico cústanos cartos aos nosos petos. Para unha compañía afeccionada é difícil autofinanciarse salvo que fagamos moitas funcións.

-¿E por que Ditea nunca deu o salto á profesionalización?

-Ditea, acrónimo de Difusión do Teatro, naceu como grupo de amadores do teatro. Co tempo houbo un bum da profesionalización, pero sempre mantivo ese ser escola de teatro; porque o único lugar de formación dos actores en Galicia eran os grupos de teatro afeccionado.

Enlace á nova

Cálida homenaxe ao grupo de teatro afeccionado máis antigo de Galicia

2010-12-13T13:36:00.000+01:00

Asistentes ao homenaxe do Concello ao grupo de teatro afeccionado Ditea polo seu cincuenta aniversario na Casa das Asociacións

EL CORREO GALLEGO | 11/12/2010

Membros de Ditea déronse cita na Casa dás Asociacións para recordar a traxectoria da compañía. Pediron unha rúa ao Concello para o fundador.

Fai cincuenta anos que o grupo de teatro afeccionado Ditea comezaba a súa andaina sobre os escenarios de Compostela. Hoxe, convertido no máis antigo de Galicia, celebra ao grande o seu medio século de vida cunha serie de actos que incluíron onte unha homenaxe na Casa dás Asociacións, presidido polo alcalde, Sánchez Bugallo, quen destacou o labor da compañía "nun momento no que Santiago tiña carencia de actos culturais".

O acto, organizado pola Concellería de Participación Cidadá, congregou numerosos compostelanos que formaron parte da compañía, algúns deles convertidos hoxe en rostros moi coñecidos da escena galega, ademais da moitos seguidores do grupo que gozaron coas súas montaxes.

A homenaxe serviu ademais, para que os propios membros de Ditea fixesen un repaso pola súa historia, dende a posta en marcha da asociación por Agustín Magán en 1960, coa primeira representación de Melocotón en xarope, de Mihura, ata a actualidade.

Precisamente para recordar a figura do fundador e darlle o lugar que merece, os actores aproveitaron o acto para pedir ao Concello que lle dedicase unha rúa da cidade.

O grupo de teatro afeccionado en activo máis antigo de Galicia e, xunto con Els Comediants, de España, fíxose famoso polos actos sacramentais representados en A Quintana na noite do Corpus, antes de empezar a poñer en escena montaxes máis vanguardistas de Fernando Arrabal ou Luigi Pirandelo.

Xa nos setenta, a compañía decidiu representar exclusivamente en galego levando a escena obras de Aquilino Iglesia Alvariño, Antón Vilar Ponte, ou as traducións que o propio Magán facía de autores como Gil Vicente, Sexan O'Casey, ou William Butler Yeats. Será en 1996 cando o Concello lle outorgue a Ditea la Medalla de Plata da cidade ao Mérito Cultural.

A conmemoración do 50 aniversario do grupo, que inclúe unha exposición na Casa dás Asociacións ata mediados de xaneiro, coincide co Festival Agustín Magán que se celebrará do 13 ao 16 de decembro con catro espectáculos, o primeiro deles precisamente de Ditea que representará a obra Aquí cheira a morto.

Sánchez Bugallo

"Hai que destacar o valor que tivo crear un grupo con xente tan diferente"

Enlace á nova

Galería fotográfica do evento

Ditea: medio século de bo teatro

2010-12-13T13:25:00.002+01:00

Alberto Álvarez

EL CORREO GALLEGO | 09/12/2010

NACEU NUN BAR da rúa do Vilar, no corazón da vella Compostela, e foi aire fresco para unha sociedade que afogaba na travesía da longa noite de pedra. Liderado e dirixido por Agustín Magán até o seu pasamento, en abril do ano 1998, o grupo Ditea sempre se moveu no territorio do teatro aficionado e sempre, tamén, mantivo inalterable o seu compromiso coas montaxes de calidade. Dirixido agora por Alberto Álvarez Escudero, Ditea recibe mañá unha máis que merecida homenaxe do Concello de Santiago. Será un bo momento para aplaudir a traxectoria exemplar de Jesús Reboredo, Rodríguez Míguez ou Mariluz Villar. Uns crac.

Enlace á nova

Ditea... cincuenta años después y sin la frente marchita

2010-12-09T09:21:00.001+01:00

Míguez y Mariluz Villar, izquierda, con los veteranos de Ditea en EL CORREO
FOTO: A. Currás

EL CORRREO GALLEGO | 09/12/2010

El grupo teatral nació hace medio siglo en un café del Vilar. Hoy vive una segunda juventud.

Ha llovido mucho, y en más en Compostela, desde aquel frío día de diciembre de 1960 en el que el grupo teatral Ditea se constituyó formalmente... en un bar de la rúa do Vilar. Tantos chaparrones han caído que ya solo uno de los seis impulsores de la hoy legendaria compañía se encuentra entre nosotros. El superviviente es el médico Luis Rodríguez Míguez, que aún recuerda perfectamente aquella histórica cita con otros amigos aficionados al teatro. "La fundación oficial de Ditea tuvo lugar en el bar Sobrino, aunque nosotros le llamábamos La Escopeta porque aquel bajo del Vilar había estado ocupado anteriormente por una armería". Aquella pandilla tenía mucha coña marinera, así que lo primero que hicieron sus integrantes fue comprar unas sillas y llevarlas al bar Sobrino, que estaba escaso de tales comodidades. "Si vamos a fundar algo, tendremos que estar sentados y cómodos", pensaron los pioneros de Ditea. Y así fue: con las posaderas descansadas y la mente despierta Agustín Magán Blanco, Jesús Reboredo Rey, José María Paz Sueiro, Alvariño Segade, José Domíguez y el superviviente Luis Rodríguez Míguez firmaron el acta fundacional de una compañía teatral que, a partir de entonces, pondría un importantísimo granito de arena a la vida cultural de Santiago y animaría a otros muchos aficionados a entrar en la gran familia ditense.

MADRE NUTRICIA. A Magán siempre se le consideró la "madre nutricia" de la agrupación, pero al lado de él, jugando también en "primera división", se encontraban, entre otros, el propio Jesús Reboredo y Mariluz Villar, actriz que ganó numerosos premios a la mejor interpretación femenina. Ella misma recuerda la gran cantidad de artículos que, sobre Ditea, se publicaron en EL CORREO GALLEGO y guarda en su memoria con especial cariño una vez que fue portada del periódico La Noche.

Entre bambalinas, pero siempre apoyando a los actores, se encontraban los asesores literarios del grupo, entre ellos Manuel Rabanal, Manuel Paz Sueiro y Jesús Precedo Lafuente. El doctor Míguez enumera también una larga lista de ditenses que colaboraron muy activamente, en tareas técnicas y artísticas, en los primeros años de la agrupación, como Ricardo Outes Lamas, Ramón Fandiño Neira, Antonio Malvido, Antonio Moragón, Castor Lata, José Morón, las hermanas Margarita y Maruxa Álvarez, José Rey, Ramón Valiño o Andrés Hernández, entre otros.

Mañana, con motivo de la celebración de las bodas de oro de esta agrupación teatral, el Ayuntamiento de Santiago rendirá un homenaje a Ditea en la Casa das Asociacións de Cornes. Será a las ocho de la tarde, en presencia del alcalde, y se espera la asistencia de numerosos vecinos que disfrutaron infinidad de veces con las representaciones de Ditea.

ANÉCDOTAS

'Melocotón en almíbar'. Ditea, antes de su gran debú en Santiago, se estrenó con sendas representaciones de 'Melocotón en almíbar', original de Miguel Mihura, en Noia y Muros. Tras este rodaje, llegó el estreno en el Principal.

'Milagro'. El estreno en el Teatro Principal de Santiago fue con la pieza 'Milagro', de Lozano, y realmente fue un milagro que pudiese representarse, ya que en las semanas previas ocurrió de todo. Magán, por ejemplo, sufrió un infarto.

Dios aprieta. Antes del debú en el Principal también se produjo la 'baja' de Arturo Rey, gran profesional de Radio Galicia que ayudó a todo el equipo a pronunciar como es debido, y eso que hablaba tan bajito que nadie le oía.

Primer presidente. Los fundadores de Ditea propusieron a Manuel Beiras que ocupase la presidencia de la entidad, pero el intelectual les aconsejo que buscasen a alguien que pudiese ayudarles más. Ese hombre fue Ángel Porto Anido.

Grandes obras. Ditea, grupo que aún perdura y vive una especie de segunda juventud, puso en escena infinidad de obras. Especial éxito tenían entre el público, por su vistosidad escénica, los autos sacramentales.

Enlace á nova

Ditea reunirá a las 300 personas de la historia del grupo

2010-12-09T09:09:00.005+01:00

SANTIAGO/LA VOZ | 9/12/2010

El Teatro de Cámara Ditea programará entre hoy y el día 13 una serie de actividades para conmemorar el cincuenta aniversario de la institución. Los organizadores pretenden reunir a los más de 300 colaboradores que pasaron por la compañía, con muchos de los cuales están intentando contactar para su participación en la festividad.

En la Casa das Asociacións, el alcalde inaugurará mañana la exposición Cincuenta anos do Teatro de Cámara Ditea , en donde el Concello dedicará un reconocimiento a la labor de la compañía y su contribución a Santiago. El sábado la agrupación, que dirige Alberte Álvarez, hará una ofrenda floral en el cementerio de Boisaca a su creador, Agustín Magán, en representación de los ya fallecidos de Ditea.

Enlace á nova

Actos 50 Aniversario de DITEA

2010-11-25T18:16:00.007+01:00

Estimad@s Dite@s:

Con motivo da celebración do 50 Aniversario do Grupo, prácenos convidarvos aos actos conmemorativos que terán lugar ao longo do próximo mes de decembro e que resumimos a continuación:

Venres 10: Inauguración da Exposición “50 anos do Teatro de Cámara Ditea” na Casa das Asociacións de Santiago sobre ás 20 horas. Coincidindo con este acto, o Concello de Santiago realizará un Acto de recoñecemento público ao TEATRO DE CÁMARA DITEA, polo seus 50 anos de traballo no eido teatral e pola súa contribución á Cidade de Santiago de Compostela. Contaremos para a ocasión coa presenza do Alcalde e a Concelleira de Participación Cidadá.

Sábado día 11: Ás 12 da mañá, faremos unha ofrenda floral en Boisaca a Agustín Magán en representación de todos os que xa non están con nós, e a continuación, ás 14 horas, celebraremos un Xantar de Confraternidade (no restaurante Os Robles – Montouto). Aqueles que queirades asistir deberedes comunicalo antes do 3 de decembro, ben no correo electrónico: teatroditea@yahoo.es , ou ben nos teléfonos: Encarna.- 609351597 Alberte.- 626656630

( A modo de aportación o prezo da comida para os integrantes de Ditea é de 20 euros por persoa (acompañantes 40 euros), subvencionando o Grupo o 50% do xantar a tódalas persoas que pasaron pola Compañía. Esta cantidade se pode entregar en efectivo ou ingresar na conta: Teatro de Cámara Ditea: Santander 0049-2584-90-1210377860).

Luns 13: Ditea inaugura a IX Edición do Festival de Teatro Afeccionado “Agustín Magán” no Teatro Principal de Santiago de Compostela ás 20 horas.

Agardamos a vosa presenza nestes actos conmemorativos dunha efeméride tan especial e de tanto significado para DITEA e para todos os que estivemos vinculados a ela ao longo destes primeiros cincuenta anos de existencia.

Recibide un cordial saúdo.

A Directiva

Ditea e os seus vínculos ca Mostra

2010-10-22T19:47:00.002+02:00

O diario LA REGIÓN de Ourense publica no seu especial "VERANO" do 25 de xullo de 2010 un artigo adicado ao grupo DITEA e a súa relación coa Mostra de Teatro de Ribadavia:

"A organización rendiulle unha homenaxe a este grupo teatral afeccionado, polo seu 50 aniversario e tamén pola especial relación e implicación que tivo coa Agrupación Abrente nos inicios do festival de teatro na década dos anos 70."

Para ler máis :: Ligazón coa nova publicada no diario LA REGIÓN: Verano_Teatro de LA REGIÓN PDF

FARSA PLAUTINA 2011

2010-08-02T12:02:00.013+02:00

Cada vez que desde a dirección de escena nos enfrontamos á obra de Tito Maccio Plauto, xurden un fato de preguntas que non sempre teñen resposta axeitada. ¿Debemos ser absolutamente fieis á literatura? ¿Ou pola contra... podemos mexar fora do texto? ¿Practicamos a arqueoloxía teatral? ¿ou facemos unha lectura actual da obra para chegar ós espectadores de hoxe en día? Ó remate, decidimos mesturar estas duas opcións. ¡Si! ¿Pero, como amosar ó público do século XXI , a carpintería teatral , o intríngulis de comedias artelladas para xente do século II... antes de Cristo?

Acadamos a solución, da mán do profesor Sánchez-Rivas, poriamos en práctica a técnica da contaminatio. Procedemento que consiste en fundir varios asuntos orixinais para producir unha comedia distinta. Un recurso que empregaron ademáis de Plauto, outros egrexios autores latinos como o dramaturgo Terencio ou o poeta Ennio, principal cultivador da comedia palliata.

Da contaminatio naceu, pois, esta Farsa Plautina. E para elaborala, tivemos en conta o xogo histriónico e a entidade dos personaxes, máis que as estructuras ou os anecdóticos contidos das obras escolmadas. Que non vos extrañe, pois, a conxunción de protagonistas tan desemellantes como a parella dos irmáns Filócrates, extraídos da comedia de dobles titulada “Os Menecmos”. Gurgullo, o parasito galloufeiro ensaltador da astucia e a picaresca, recollido do“Corculio”. Ou o capitán fanfarrón e o seu fi el asistente de “O Miles Gloriosus”, no que o poeta civil arremete contra a soldadesca e outras sobranceiras figuras.

Xa que logo, facemos desfilar pola nosa farsa, un maremagnum de personaxes arquetípicos da Roma clásica: cidadáns, matronas, políticos, alcoviteiras, cortesás, deuses... e, en primeiro plano, escravos e escravas. Personaxes moi queridos por Plauto, pois non en valuto houbo de servir el mesmo varios anos como escravo de roda de muiño, antes de se meter en greas de comediantes. Greas nas que leva metido o Teatro de Cámara DITEA desde hai 51 anos... ¡e aquí seguimos!

REPARTO

PROFESOR SÁNCHEZ-RIVAS, erudito · Manuel Amenedo
GURGULLO, parasito · Antonio Ramos
LISÍDAMO, vello patricio · César Núñez
CAPADOCIO, escravo · Pablo Salgado
PITÓDICO, escravo · Paulo Alexandre
CLEÓSTRATA, matrona · Chiruca Tarrío
ESTÁFILA, escrava personal · Isabel Bandín
ALCÉSIMO, vello errante · Xabier Agustín
FILÓCRATES, fi llo de Lisídamo · Rafa Gregori
FILÓCRATES II, xemelgo náufrago · Rafa Gregori
SELENIA, escrava · Martina Martinez
MELÁNIDE, vella alcoviteira · Soledad Barral
BÁQUIDE, cortesá · Noelia Otero
PIRGOPOLINICES, capitán fachendoso · Luis Martinez
ARTOTROGO, servo do capitán · Wences Pérez
EROTIA, cortesá · Sonia Álvarez
XÚPITER, deus tronante · Xosé Manuel Olveira (Pico)

EQUIPO ARTÍSTICO

DIRECCIÓN · Xan Casas
VERSIÓN E DRAMATURXIA · Xan Casas
REXIDURÍA · Rosalía Cid Tarrío
ESCENOGRAFÍA · Xosé Antón de la Fuente / Xan Casas
LUMINOTECNIA · Xosé Manuel Antelo / Xan Casas
VESTIARIO E ATREZZO · Marisol Barral
DESEÑO MAQUILLAXE · Xan Casas
COREOGRAFÍA · Xan Casas
SELECCIÓN MUSICAL · Xan Casas
ARRANXOS MUSICAIS E MESTURAS · Marc Darkin
DESEÑO GRÁFICO · Monica Mura / Xan Casas
PRODUCCIÓN · Alberte Álvarez

EQUIPO TÉCNICO

ASISTENTE DE DIRECCIÓN · Coro González
ASESOR HISTÓRICO · Profesor Sánchez-Rivas
XASTRERÍA · Chiruca Tarrío
CARPINTORES · Pablo & Paty
FOTOGRAFÍA · Marc Darkin
PRENSA · Lara Rozados
TÉCNICO DE SON · Alejandro Pastrana
ESTUDIO GRAVACIÓN · SpecialDfx
MAQUILLAXE E PERRUQUERÍA · Talleres DITEA
TÉCNICOS DE LUZ · Alberto Outeiriño / Xosé Manuel Antelo

FOTOGRAFÍAS

Preme para visualizar a galería fotográfica da obra

MATERIAL

Cartel (formato.pdf)
Díptico (formato.pdf)

A FORZA DUN REI

2010-08-01T18:39:00.005+02:00

TEATRO DE CÁMARA DITEA PRESENTA:

“A Forxa dun rei”
Recreación da Comitiva e Séquito Real que se dirixiron á Catedral de Santiago polas rúas de Compostela o día 17 de setembro do ano 1.111, co gallo de coroar Rei de Galicia a Afonso Raimúndez.

PERSONAXES PRINCIPAIS:

Coengo: Xosé Manuel Olveira “Pico”
Bufón: Orlando Villasenín
Pregoeiro: Manuel Amenedo
Vilana: Marisol Barral
O Rei neno Afonso Raimúndez: Andrés Couso Viana
Bispo Diego Xelmirez: Antón Casal
Pedro Froilaz, Conde de Traba: Raúl Gómez
Urraca: Sonia Mª Alvarez
Afonso de Aragón: Chencho Campos
Lugartenente 1: Rafa Gregori
Lugartenente 2 : Luis Martínez
Pedro Ansurez: Xesús Seage
Pedro Arias: J. Agustín Iglesias
Arias Perez: José Luís Mayo
Dona Maior: Isa Bandin
Don Martín: Tito Pereira
Conde de la Burubela: Pablo Salgado
Don Felipe: César Núñez
Conde de Lara: Angel J. Lorenzo
Frade 1: Paulo Alexandre Gouveia
Frade 2: Alfredo Gonzalez
Clérigo: Pepe de la Fuente
Damas: Chiruca Tarrio, Eugenia Ferreiro, Matusa Tarrio, Berta Pérez, Martina Martinez, Mercedes Ignacio, Mireia Lareo, Ana Ponte, Teresa Casete, Lucrecia Carril, Encarna Dominguez, Diana Mattos, Laura Bandeira.
Nenos/as: Hugo Varela, Lucía Iglesias, Elena Rodriguez
Portadores Estandartes: Angela Gonzalez, Sandra Carreira, Victor Calviño, Pablo Viqueira, José M. Trigo, Julio Mallo, Armando Patiño.
Asociación As Brañas de Andrés
Saltimbamquis, Zancos, Botafogo, Músicos: Asociación Animación Sociocultural e Tempo Libre Novo Circo e Cabaré Galega
Soldados: Sala Compostelá de Esgrima Antiga
Cidadáns de Compostela: Asociación de Veciños Compostela Vella

EQUIPO ARTÍSTICO:

Guión: Marcos Estebo
Dirección: Pepe de la Fuente/Alberte Alvarez
Producción: Alberte Alvarez/ Pepe de la Fuente
Rexiduria: Martina Martinez, Berta Perez, Marcos Estebo
Atrezo: Marisol Barral, Encarna Dominguez
Vestiario: Encarna Dominguez
Equipo Técnico: Xosé M. Antelo, Marcos Lemos, Paco JA., Sergio Vieiro, Carlos Vilela
Efectos: Pirotecnia López
Equipos Son: ELICSON
Deseño Gráfico: Ernesto Mata /Chencho Campos
Agradecementos: CDG,CTV, Xacobe Paz

Cartel da representación:

Vídeos en YouTube:

Galería de imaxes

Galería de imaxes publicada en El Correo Gallego

Homenaxe a DITEA na mostra internacional de Ribadavia 2010

2010-07-23T13:43:00.003+02:00

Dentro das actividades que se engloban dentro da Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia, no espazo amador, vaise celebrar un homenaxe ao GRUPO DITEA polos seus 50 anos de vida.

Homenaxe ao grupo DITEA no seu 50 aniversario.
Mesa redonda con Alejandra Juno, Luísa Escudero e Alberto Álvarez Escudero.
24 de Xullo ás 12:00 no Clube Artístico de Ribadavia

mais información en: http://mitribadavia.com/mit/

Ditea e o Concello de Santiago organizan a representación medieval da coroación de Afonso Reimúndez como rei de Galicia

2010-06-03T10:43:00.004+02:00

O sábado 5 de xuño, ás 19:00 horas, partirá de San Domingos de Bonaval a comitiva que recreará a coroación do neno Alfonso Reimúndez como rei de Galicia polo bispo Diego Gelmírez, o 17 de setembro de 1111. Con estes feitos históricos como motivo, o grupo de actores de Dítea Teatro parará na praza da Inmaculada, na praza de Cervantes e no Toural para realizar varias representacións. Finalmente, recrearase a coroación na praza da Quíntana.

Máis de 50 actores e actrices darán vida a estas personaxes do século XII, pero a intención municipal é que os cidadáns se sumen a este vistoso percorrido, e mellor aínda se o fan debidamente caracterizados.

Ditea quere animar a todos os veciños e veciñas a participar do ambiente e das actividades desta celebración e, sobre todo, a unirse cos seus vestidos de época á representación histórica da coroación de Alfonso Reimúndez como rei de Galicia o sábado 5, a partir das 19:00 horas, polas rúas e prazas da Cidade Histórica. Para facilitar o labor dos cidadáns que queira participar nesta recreación medieval e así poder coordinar os vestiarios de época, a Asociación Compostela Vella puxo a disposición de todos os veciños un teléfono: 662 438 264. Esta entidade tamén está a animar aos veciños do casco histórico a que engalanen os seus balcóns para esta Feira. O Concello facilita adornos con este fin.

O DESFILE DE COROACIÓN

O acto é unha recreación da comitiva e séquito reais que cruzaron as rúas de Compostela o día 17 de setembro do ano 1111, co gallo de coroar Rei de Galicia o infante Afonso Raimúndez na catedral de Santiago.

A comitiva fórmana o rei neno Afonso Raimúndez, o bsito Diego Xelmírez, Pedro Froilaz, Conde de Traba e titor do Infante, varios grupos de nobres, así como o pobo de Santiago ataviado con roupaxes de época e máis músicos, bufóns, saltimbanquis, etc.

En determinados puntos a comitiva deterase para dar paso á figura de dúas parellas cómicas que lle contarán ao público as aventuras e desventuras en torno ao rei neno... para dar paso á representación deses feitos.

Primeira parada da comitiva: PRAZA DA INMACULADA
O pregoeiro e a vilá relatan os feitos que levaraon a que en Toledo, dona Urraca reuniso os nobres de Castela e León para lles anunciar a súa intención de ocupar o posto do seu pai Afonso VII de León.

Segunda parada da comitiva: PRAZA DE CERVANTES
O cabído e o bufón explican o conflito que provocou nos nobres galegos a decisión de dona Urraca e como mentres en Palencia dona Urraca casaba co rei de Aragón, en Galicia o Conde de Traba reunía os nobres fieis ao infante Raimúndez para proclamalo rei... e iso provocou a Batalla de Monterroso.

Terceira parada da comitiva: PRAZA DO TOURAL
O pregoeiro e a vilá contan como uns nobres traidores enganaron o bispo Xelmirez no castelo de Castro Miño para raptar o infante Raimúndez.

Cuarta parada da comitiva: PRAZA DA QUINTANA
O cabido e bufón dan paso á coroación de Afonso Raimúndez como rei de Galicia.

PERCORRIDO DO DESFILE
Xuntanza en San Domíngos e Bonaval > Porta do Camiño > Rúa das Casas Reais > Rúa da algalia de Arriba > Rúa de San Miguel dos Agros > Praza de San Miguel dos Agros > Rúa da Fonte de San Miguel > Rúa de Abril Ares e Campás de San Xoán > Praza da Inmaculada > Rúa da Acibechería > Praza de Cervantes > Rúa do Preguntoiro > Rúa da Calderería > Rúa das Orfas > Canton do Toural > Praza do Toural > Rúa Nova > Rúa da Conga > Praza da Quintana

DOCUMENTOS ASOCIADOS

Triptico coa programación completa

Ditea, historia viva del teatro

2010-03-15T14:07:00.005+01:00

Fueron los pioneros de las bambalinas en Galicia y ahora esta compañía de aficionados celebra por todo lo alto sus bodas de oro. Personajes tan conocidos como Luis Olveira 'Pico' o Luis Zahera comenzaron en este grupo. Piden más apoyo institucional.

EL CORREO GALLEGO| Domingo 7 de marzo de 2010

Fueron los pioneros del teatro en Galicia. Ahora, la compañía Ditea (Difusión de teatro) cumple cincuenta años de vida y lo va a celebrar como no podía ser de otra manera, sobre las tablas de un escenario. "Vamos a reponer una obra de 1982 de Agustín Magán, Farsa plautina, basada en textos de Plauto, y seguimos con dos piezas en cartel, Aquí cheira a morto y Acto imprevisto", explica el actual director de Ditea, Alberte Álvarez Escudero.

Y es que desde 1960 han sido muchas horas de trabajo, con un montón de momentos inolvidables en el recuerdo. "Yo me quedaría con lo que fueron mis comienzos, con la obra Pedro madruga, una pieza de teatro histórico, del propio Agustín Magán, que llevó el Premio Máscara de Ouro en Lugo, y que siendo medieval tenía una escenografía muy vanguardista y muy sencilla", señala Alberte.
Sin embargo, los más veteranos del grupo recuerdan con gran cariño la época de los autos sacramentales. "Cuando hablas con la gente de antes siempre recuerdan los autos sacramentales, porque eran unas macroescenografías espectaculares que se representaban muchas de ellas en la propia plaza de A Quintana, y Ditea nunca fallaba las noches del 25 de julio".

A pesar de todo, en estos cincuenta años también ha habido momentos difíciles. Alberte se queja de la falta de apoyo institucional a esta compañía amateur, que sentó las bases del teatro gallego. "La falta de apoyo institucional en estos últimos años ha sido una de las peores situaciones que hemos vivido. Sobre todo a partir del fallecimiento de Agustín Magán. Ahí se perdió ese apoyo".

Tampoco fue fácil tener que abandonar la que durante muchos años fue su sede. "Tuvimos que dejar el ala norte del edificio de Santo Domingo de Bonaval. Teníamos un local cedido por el propio Ayuntamiento. Nos echaron de allí, y Ditea tuvo que buscarse un nuevo local, con el coste que eso supone para una compañía amateur. Tener que pagar todos los meses un alquiler es un peso muy grande para el grupo".

"Creo que Ditea es un caso especial, porque en teatro es la compañía más veterana del panorama actual gallego, con cincuenta años. Tiene una historia detrás muy importante, con escenografías, maquetas, fotografías y el archivo histórico. Y eso a veces no se ve desde fuera. Creen que nos basta con un local para ensayar, pero ese no es nuestro problema. Nosotros tenemos demasiado material como para no disponer de un local propio", insiste Alberte.

Grandes nombres

Hombres como el perito mercantil Agustín Magán Blanco; el abogado José Paz Sueiro; el industrial Jesús Reboredo Rey o Manuel Valiño, fueron algunos de los fundadores en 1960 de esta compañía, que supuso un auténtico revulsivo tanto desde el punto de vista ideológico como cultural. El amor al teatro hizo que todos ellos se esforzaran al máximo para poder compaginar sus trabajos con su gran afición, hasta tal punto, que algunos de ellos como Pepe Domingo Castaño, Luis Zahera, José Manuel Olveira Pico o Mela Casal acabaron dedicándose profesionalmente al mundo de la interpretación.

En sus inicios, Ditea se inclinó por el teatro clásico y los autos sacramentales religiosos o de Calderón de la Barca. A mediados de los 60 el grupo se atrevió con el llamado teatro difícil, de nuevos autores. En la década de los 70 se produjo un cambio importante, ya que comenzaron a interpretar piezas en lengua gallega. Los años 80 trajeron aires nuevos y empezaron a representarse las obras de Agustín Magán.

LAS FRASES

Alberte Álvarez "Uno de los momentos que recuerdo con más cariño fue el estreno de la obra 'Pedro Madruga', una pieza de teatro histórico, de Agustín Magán"

"Creo que Ditea es un caso especial, porque en teatro es la compañía más veterana del panorama actual gallego. Tenemos mucha historia detrás"

"Cuando hablas con la gente más veterana, siempre recuerdan los autos sacramentales, porque contaban con unas escenografías muy espectaculares"

ENLACE Á NOTICIA COMPLETA

Ditea presenta en Brión "Acto Imprevisto"

2010-03-15T14:03:00.004+01:00

A compañía Teatro de Cámara DITEA presentou este sábado 27 de marzo “Acto Imprevisto”, unha montaxe teatral que inaugura o ciclo “Teatro... e punto!”, unha programación que vai achegar ata o escenario do Centro Social Polivalente o teatro feito en Galicia por grupos amateurs, aínda que altamente capacitados para convence ao máis esixente dos auditorios.

A poucos días de calquera estrea en calquera teatro, reina o desorde: teares caídos, cables por todos lados, etc, etc. E é aquí onde dúas limpadoras irrompen no escenario; dúas mulleres que, inmersas no trasfego cotiá e alleas a todo este enredo faranduleiro van, inconscientemente, deixándose levar por unha sensación de liberación que lles produce o “espazo de ficción” e, pouco a pouco, amosan as súas paixóns afogadas, tecéndose así unha trama na que, a través das súas tráxicas vivenzas - produto do condenado destino- recoñecemos un mundo moi próximo e, paradoxalmente, cómico. Deste xeito resume Miguel Gallego o argumento de “Acto imprevisto” a obra coa que Teatro de Cámara DITEA se presentou este sábado en Brión.

Vellos coñecidos do público do concello, DITEA é unha das compañías pioneiras do teatro afeccionado en Galicia; de feito, este ano celebra o seu cincuenta aniversario. Ao longo destes anos DITEA converteuse nun referente en Compostela -a súa cidade natal-, Galicia e España no que atinxe ao teatro feito por actores non profesionais. Algúns dos integrantes da compañía acabaron dedicando a súa vida a esta profesión, como Luis Olveira “Pico” ou Mela Casal, entre outros.

Con “Acto imprevisto” DITEA presenta “un espectáculo teatral que reflicte a realidade cotián, unha realidade latente que nos rodea, que a través do humor, pretende achegarse ao público con sabor agridoce”.

A representación tivo lugar este sábado 27 de marzo ás 20:30 horas no Centro Social Polivalente. A asistencia rondou os 80 espectadores, o que resulta todo un éxito nunha fin de semana onde moitos veciños iniciaron as súas vacacións de Semana Santa.

ENLACE Á NOTICIA COMPLETA

Ditea celebra o dia mundial do Teatro en Brión

2010-03-15T14:02:00.001+01:00

O Departamento de Cultura do Concello de Brión ven de presentar un ciclo de teatro que sube ao escenario do Centro Social Polivalente aos grupos: Teatro de Cámara DITEA, Teruca Bouza e a compañía Teatro Universitario Pinchacarneiro.

Trátase dun novo ciclo de teatro que complementa a programación iniciada co Outono Cultural, onde as artes escénicas ocuparon un lugar destacado cos ciclos de teatro Carballeira e Pedra do Moucho. Neste caso son tres as compañías galegas de teatro afeccionado que representarán outras tantas obras de diversa temática.

O sábado 27 de marzo, abre a programación Teatro de Cámara DITEA, unha compañía compostelá pioneira no teatro amateur en Galicia, que este ano cumpre o seu cincuenta aniversario. A obra escollida é “Acto imprevisto”, un espectáculo que reflicte a realidade cotiá, unha realidade latente en cada esquina, que a través do humor, intenta aproximarse ao público cun sabor agridoce a través de tres personaxes que coinciden sobre as táboas dun teatro.

O grupo Teruca Bouza presenta o día 10 de abril a obra de Eduardo Blanco Amor: “O cantar dos cantares ou Galicia 1948”, que nos mostra una síntese cultural e antropolóxica da Galicia rural da posguerra, co caciquismo predominante naquela época, dividida en dúas partes con argumentos propios non relacionados.

O ciclo remata o sábado 17 de abril coa representación da obra “Policía” levada a escena pola compañía Teatro Universitario Pinchacarneiro, e baseada na obra de Slawomir Mrozek. Trátase dunha versión libre dun texto do autor polaco máis emblemático do século XX. A comedia, que no fondo non fala de policías, trata da relación entre a precariedade da conduta humana e as súas finalidades.

Teatro, nada máis e nada menos que teatro para os seráns de sábado; unha excelente alternativa de ocio para os veciños de Brión. Todas as representacións serán de entrada libre, ás 20:30 horas no Centro Social Polivalente de Brión. Teatro e... punto.

ENLACE Á NOTICIA COMPLETA

ACTO IMPREVISTO

2010-03-15T13:20:00.009+01:00

A poucos días de calquera estrea en calquera teatro, reina o desorde: teares caidos, cables por todos lados, etc, etc. E é aquí onde dúas limpadoras irrompen no escenario; dúas mulleres que, inmersas no trasfego cotiá e alleas a todo este enredo faranduleiro van, inconscientemente, deixándose levar por unha sensación de liberación que lles produce o “espazo de fi cción” e, pouco a pouco, amosan as súas paixóns afogadas, tecéndose así unha trama na que, a través das súas tráxicas vivenzas - produto do condenado destino- recoñecemos un mundo moi próximo e, paradoxalmente, cómico.

Dous seres traxicómicos que, por un casual, permítense o luxo de soñar un acto efémero e imprevisto.

“Acto imprevisto” é un espectáculo que refl icte a realidade cotiá, unha realidade latente en cada esquina, que a través do humor, intenta aproximarse ao público cun sabor agridoce.

Miguel Gallego

REPARTO
LIMPIADORA 1ª - Lucrecia Carril
LIMPIADORA 2ª - Eugenia Fdez. Ferreiro
TÉCNICO DE LUCES - Alberte Álvarez

EQUIPO ARTÍSTICO
PRODUCCIÓN - Teatro de Cámara Ditea
DESEÑO ESCENOGRÁFICO - Alberte Álvarez
VESTIRARIO/ATEZZO - Encarna Domínguez
LUMINOTECNIA - Xosé M. Antelo
MAQUILLAXE/PERRUQUERÍA - Lucrecia Carril | Eugenia Fdez. Ferreiro
REXEDORÍA - Encarna Domínguez
AMBIENTACIÓN MUSICAL - Marcos Lemos
DESEÑO CARTEL - Eugenia Fernández
COREOGRAFÍA - Silvia Miramontes
DIRECCIÓN - Alberte Álvarez | Martina Martínez

FOTOGRAFÍAS

Preme para visualizar a galería fotográfica da obra

MATERIAL

Cartel (formato .pdf)
Diptico (formato .pdf)

AQUI CHEIRA A MORTO

2010-03-15T10:40:00.010+01:00

"AQUÍ CHEIRA A MORTO" é unha revisión dun clásico de A. Paso que nos demos en chamar así. Unha peza cunha sólida construcción escénica e diálogo inxenioso que se axeita ás situacións e ó perfil burlesco das personaxes sen perder en ningures, nen ritmo nen eficacia.

Unha farsa chea de fresca fantasía que mestura trama e enredo de varios xéneros: comedia, obra policíaca e de suspense, anodados e traballos como factores da enigma e da intriga, de tal xeito, que non deixan adiviñar o desenlace final.

Din, os que saben destas cousas, que ás veces o verdadeiramente compricado non é asasinar, senón demostrar que non tes cometido o asasinato. Ás veces, a vida colócanos fronte a situacións nas que é moito áis difícil demostrar a absoluta inocencia, do que ter cometido a falcatruada. Algo que pode resultar francamente cómico. Dende este punto de vista "AQUI CHEIRA A MORTO" podería ser unha comedia policíaca tomada a coña na que conviven: criminais, sospeitosos, policía e víctima. Se todos eles consiguen arrincarlles un sorriso, nós dariámonos por ben pagos e satisfeitos.

REPARTO

SIMÓN ALONSO - Chencho Campos
ENRIGUE IGLESIAS - Marcos Estebo
MARGARITA - Martina Martínez
SUSANA - Isa Bandín
NOEMÍ - Mariel Norat
GARCÍA - Alberte Álvarez
XULIO - Rafa Gregori
INSPECTOR CARBALLEIRA - Manuel Amenedo
PAZOS - Cesar Núñez
A TÍA DE NOEMÍ - Mariel Norat
MATAMECAMEÓN - Isabel Jamardo
VANESSA - Mariel Noral

EQUIPO ARTÍSTICO

DESEÑO ESCENOGRÁFICO
Xán Casas / X.M. Antelo
VESTIARIO / ATREZZO
Encarna Dominguez / Isabel Jamardo
LUMINOTECNIA
X.M. Antelo
MAQUILLAXE / PERRUQUERÍA
Talleres DITEA
REXIDURÍA
Isabel Jamardo / Mariel Norat
ASISTENTE DIRECCIÓN
Isabel Jamardo
AMBIENTACIÓN MUSICAL
Xán Casas / Chencho Campos
ADAPTACIÓN e DRAMATURXIA
Xan Casas / Marta Casteleiro
DIRECCIÓN
Xan Casas

EQUIPO TÉCNICO

PRENSA
Lara Rozados
XASTERÍA
Encarna Dominguez
TÉCNICO DE LUCES E SON
X.M. Antelo
DESEÑO GRÁFICO
Xosé Antón de la Fuente
GRAFISMO
Ernesto Matilla
CARPINTERÍA
Adolfo Franqueiro / Pablo Collazo
PINTURA
Talleres DITEA
GRABACIÓN DE AUDIOS
Toma 512
PRODUCCIÓN
Teatro de Cámara DITEA

FOTOGRAFÍAS
Preme para visualizar a galería fotográfica da obra

MATERIAL

Cartel (formato .pdf)
Diptico (formato .pdf)

CONTACTO

2010-03-15T10:01:00.001+01:00

INFORMACIÓN DE CONTACTO:

Dirección postal:
Asociación Teatro de Cámara DITEA

Rúa do Pombal, Nº 17 - Baixo
15705 - Santiago de Compostela

Mail:

Para contactar connosco tamen podes rechear o seguinte formulario, recorda que os campos marcados con * son obrigatorios:

CALENDARIO ACTUACIONS 2011

2010-03-15T09:57:00.024+01:00

23 DE OUTUBRO: LOUSAME
"FARSA PLAUTINA"
Ciclo de Teatro Afeccionado LousameScena na Casa da cultura "Santeiros de Chave" as 19 hrs.

06 DE NOVEMBRO: LUOU-TEO
“FARSA PLAUTINA”
Ciclo de Teatro da FEGATEA

12 DE NOVEMBRO: AGUIÑO - RIVEIRA
“FARSA PLAUTINA”
Mostra de Teatro Afeccionado "Francisco Lorenzo Mariño"
No Conservatorio de Aguiño ás 20:30 hrs.

10 DE DECEMBRO: RIANXO
“FARSA PLAUTINA”
Rede Cultural Deputación

18 DE DECEMBRO: SAN XIAO - NARÓN
“ACTO IMPREVISTO”
Rede Cultural Deputación

Teatro de Cámara Ditea: 50 anos de amor polo teatro

2010-03-15T09:22:00.004+01:00

O Teatro de Cámara Ditea xorde a finais dos cincuenta, ao desapareceren os TEUS (Grupos de Teatro Universitario). Agustín Magán, que máis tarde sería un dos dramaturgos máis queridos da escena galega, foi o artífice de que, en 1960, cun grupo de afeccionados máis, DITEA (Difusión do Teatro) vise a luz.

Na súa primeira época levou actos sacramentais á Praza da Quintana e converteuse nunha tradición compostelá que, na noite do Corpus, Ditea enchese a praza coas súas enormes escenografías e impresionantes representacións: “¡Milagro!”, “El hospital de los locos”, ou “El Gran Teatro del mundo”, de Calderón de la Barca. Estas pezas de carácter relixioso alternábanse cun teatro máis comprometido politicamente, como “En la red”, de Alfonso Sastre, “Deja que los perros ladren”, de Sergio Vodanovic e “La razón del poder o el Dictador”, de Manuel de Heredia.

A partir de mediados dos 60, pon en escena pezas moi anovadoras, en canto á temática e ás orixinais montaxes: “Donde está la señal de la cruz”, de O'Neill, estreouse o 27 de marzo de 1967 no salón amarelo da Delegación de Información e Turismo, baixo a dirección de Enrique Moreno, despois dunha conferencia de Gonzalo Anaya co título "Reflexiones sobre la vanguardia teatral"; estrearon, ademais, “Oración”, de Fernando Arrabal, ou “Historias del zoo”, de Edward Albee. É tamén momento de clásicos como “La locura de Don Juan”, de Carlos Arniches, ou “Seis personajes en busca de autor”, de Luigi Pirandello.

Ao longo do 68 e comezos do 69, DITEA organiza dúas compañías itinerantes, coas que se integra en “Festivales de España” e “El carro de la alegría.” Denominaranse “La Mojiganga” e “La Carreta”, respectivamente. Estes subgrupos levarán a varias cidades galegas o seu taboado da farsa antiga, cun repertorio de teatro clásico popular: “Cornudo y contento”, “La carátula”, “Las aceitunas” e “Rodrigo del Toro”, de Lope de Rueda ; “La guarda cuidadosa”, de Cervantes; e “Farsa y justicia del Corregidor”, de Alejandro Casona.

Entramos nos 70! Co gallo da celebración do seu X Aniversario, DITEA organiza no Hostal dos Reis Católicos un Festival de Teatro Contemporáneo, que pecha con “¡Silencio, pollos pelones, que ya les van a echar su maíz!”, de Carballido. Comeza entón unha nova etapa na que DITEA estrea década e lingua. Empeza a facer teatro exclusivamente en galego, cunha adaptación que Aquilino Iglesia Alvariño fixo da obra de Plauto, “A comedia da oliña”. Séguea “Oratorio” de Alfonso Jiménez Romero, adaptada por Magán, que foi censurada na II Mostra de Teatro de Ribadavia. Tamén Magán adapta “A barca do inferno”, de Gil Vicente. O grupo traduce obras irlandesas como “Rosas vermellas para min”, de Sean O'Casey, un drama elexíaco de teatro realista, que mostra a situación política e social de Irlanda, a través das loitas que enfrontaron, no 43, o proletariado de Dublín e a burguesía irlandesa-británica. Puxéralle música o actor Antón Casal e tivera lugar a primeira representación o día 2 de setembro de 1976, no Auditorio de San Domingos de Bonaval. Seguiuna O país da saudade, un fermoso folk-drama de W. B. Yeats. Ao mesmo tempo, apóstase por autores galegos, como Antón Vilar Ponte (“Almas Mortas”), e polos clásicos do teatro: Aristófanes, Bocaccio, Cervantes... Tamén daquela Ditea pon en marcha a aula universitaria.

E no 1980 celebra o seu vixésimo aniversario cunha exposición na que reúne maquetas, pezas de vestiario e decorados, ademais dunha ampla información gráfica das montaxes realizadas durante ese período. É entón cando Magán e o grupo comezan a producir textos, como “Alias Pedro Madruga”, “Que queredes, Pitos Cairós?”, “Mesmo semellaban bruxas, retábulo de meigas e inquisidores” (Premio Ateneo Ferrolán 1978)... Tamén rescatan clásicos do corpus literario galego-portugués, como “Guerras do Alecrín” e a “Manxerona”, de José da Silva ou unha adaptación teatral de “Un ollo de vidro. Memorias dun esquelete”, de Castelao. Cabe salientar que Agustín Magán gañou tamén o XII Premio Álvaro Cunqueiro con “Os rebertes”, no ano 1990.

A data do 15 de marzo de 1986 marca un fito na historia do grupo. Ese día, no Pazo de Raxoi, o Alcalde Xerardo Estévez, en presenza do Presidente da Xunta de Galicia e outras autoridades, imponlle a Ditea a Medalla de Prata da Cidade ó Mérito Artístico e Cultural. Despois terá lugar no Hotel Congreso un xantar de Irmandade, ó que asisten 187 antigos e actuais membros do grupo, na compaña de numerosos representantes doutros grupos de toda Galicia.

Por esta época andaban a facer tamén teatro radiofónico e Magán seguía producindo... “A lenda de Xan Bonome” e “Farsa plautina” son dous dos seus textos máis celebrados. “As asemblearias ou se as mulleres mandasen” foi feito sobre textos de Aristófanes, e “Don Xoán” foi un capricho dramático sobre textos de Tirso de Molina, Molière e Alexandre Pushkin. Cunha impresionante “Beiramar” (texto de Armando Cotarelo Valledor), o grupo foi seleccionado de entre 64 de todo o Estado para viaxar a Vilafranca do Penedés (Cataluña) a participar no Concurso de Teatro do Penedés, onde consegue o premio ao mellor espectáculo. Nese mesmo ano (1997), Agustín Magán recibe o premio de Honra “Marisa Soto” pola dedicación de toda unha vida ao mundo do teatro.

O día 5 de decembro de 1996 no Salón Nobre do Pazo de Raxoi, Agustín Magán Blanco (fundador, director e autor teatral do Teatro de Cámara Ditea), recibiu do Alcalde de Santiago, D. Xerardo Estévez, a Medalla de Prata da Cidade ó Mérito Cultural.

O 2 de abril de 1998, Magán, á fronte do grupo durante case corenta anos (a metade da súa vida), deixa orfa a Ditea. Suspendéronse os ensaios “d'A pousada de Petra Cotón”, que el mesmo dirixía, e vólvese representar “Terra Baixa”, de Ángel Guimerá, no Auditorio Municipal de Narón o día 16 de maio. En xullo dese ano, a Asemblea Extraordinaria de Ditea resolve nomear a Alberte Álvarez Escudero, até entón membro directivo, actor e adxunto á dirección, como novo director do grupo.

Na lembranza de Magán, desenvolvéronse os seguintes espectáculos: M'Gambia, unha versión libre sobre os seus textos, que se estreou no 99, no Colexio Público de Dodro, e A pousada de Petra Cotón, -a última obra de Magán, que non chegou a ver sobre as táboas-, estréase en maio do 2001, no Teatro Principal de Santiago. É unha obra inspirada en Le Roman Comique, do clásico francés Paul Scarron, unha comedia grotesca cargada de retranca, parodia cos xogos de contraste e chiscadelas metateatrais ao público. Unha despedida que pon sobre as táboas unha peza sobre o propio teatro e sobre Compostela: as dúas paixóns de Magán. A obra percorre Galiza e cambia varias veces de elenco, até o 30 de novembro do 2003, data en que é representada na Casa da Cultura da Valenzá, en Barbadás, Ourense, dentro do programa "Galicia nos sentidos".

A partir dese momento e por mor da perda masiva de actores e actrices, o grupo entrou nun período introspectivo: non parou de buscar novos textos ou ler outros antigos e axeitar o local. Finalmente, tras un interese de vellos compoñentes do grupo por regresar, en novembro do 2004 estréase unha revisión de “Tiempo de 98” con motivo do congreso "La Galicia de Valle Inclán" na Pobra do Caramiñal. Acto seguido, empezan os ensaios da súa última montaxe: “Melocotón en xarope”, adaptación da comedia de Miguel Mihura, dirixida nun primeiro momento por Xosé Manuel Olveira "Pico" e despois por Xan Casas. Con máis dunha trintena de funcións ao longo de tres anos, a obra convértese na máis representada da historia de Ditea.

A despedida de “Melocotóns” foi , no Teatro Principal de Compostela. As localidades non tardaron en esgotarse, como sempre que Ditea actúa "na casa". Na actualidade, o grupo está a mover dúas producións simultaneamente: “Acto imprevisto”, de Miguel Gallego, dirixida por Alberte Álvarez, e “Aquí cheira a morto”, baseada en “Usted puede ser un asesino”, de Alfonso Paso, e dirixida por Xan Casas.

No ano 2010 Ditea celebrou o cincuenta aniversario do seu nacemento. Con tal motivo programou durante este ano diversas actividades para conmemorar este feito. A exposición "50 anos do Teatro de Cámara Ditea" recolleu os cincuenta anos de vida da compañía e o Concello de Santiago dedicoulle un recoñecemento a labor da compañia e a súa contribución a Santiago. Durante este ano as obras en cartel foron "Aquí cheira a morto" e "Acto imprevisto".

Actualmente a compañia está a repoñer unha obra de 1982 de Agustín Magán, "FARSA PLAUTINA", baseada en textos de Plauto, e segue coa peza "ACTO IMPREVISTO" en cartel.

GALERÍA MULTIMEDIA

2010-03-15T09:21:00.013+01:00

Presentación do libro sobre a historia de DITEA
"Cuando Compostela subió el telón" de Alejandra Juno

Coroación de Afonso Reimúndez.
Feira Medieval de Santiago 2010. Galerías fotográficas

Coroación de Afonso Reimúndez.
Feira Medieval de Santiago 2010. Parte II

Coroación de Afonso Reimúndez.
Feira Medieval de Santiago 2010. Parte I

ENTREVISTA EN CORREO TV: PREGUNTOIRO 09/12/2010

TODO LISTO PARA A FEIRA MEDIEVAL DE SANTIAGO

PRESENTACION FEIRA MEDIEVAL SANTIAGO 2010

50 ANOS DE DITEA

AGUSTIN MAGAN

2010-02-15T09:21:00.005+01:00

Agustín Magán Blanco, nado en Santiago de Compostela en 1918 e finado na mesma cidade o 2 de abril de 1998, foi actor, director e autor teatral.

Fundou en 1960 o grupo de Teatro de Cámara Ditea. Como dramaturgo conta cunha producción considerable que foi estreada pero que non está publicada na súa totalidade. Coa obra “Mesmo semellaban bruxas” obtivo o Premio do Ateneo de Ferrol en 1978, con “Alias Pedro Madruga”, unha mención no derradeiro Certame Abrente de 1980, con “Os rebertes” o Premio Álvaro Cunqueiro de 1990, e pola obra “Deus mandou S.Tiago” o Premio do Certame literario Galaico-Portugués.
Polo seu intenso labor teatral, Agustín Magán recibe o Premio Xiria 1987. No ano 1997, nos Premios de Teatro “Maria Casares” da Asociación de Actores, Directores e Técnicos de Escena de Galicia, recibe o Premio Marisa Soto a súa labor teatral; neste mesmo ano o Concello de Santiago lle concede a Medalla de Prata ó Mérito Cultural.

Obra publicada:
“Mesmo semellaban bruxas” e “Alias Pedro Madruga”
“A lenda de Xoan Bonome”
“Farsa Plautina”
“Os rebertes”

LIBRO DE VISITAS

2010-02-14T09:58:00.003+01:00

Xa que chegaches ata aquí, deixanos constancia de que estiveches... deixa un comentario, opinión, saudo, suxerencia, ou o que desexes neste libro de visitas.

Para facelo preme en "Publicar un comentario en la entrada"