"AQUÍ CHEIRA A MORTO"

O DÍA 13 DE ABRIL DE 2008, SAÍU A ESCENA UN DOS ÚLTIMOS TRABALLOS DE DITEA. A ESTREA FOI UNHA EXPERIENCIA GRATIFICANTE TANTO PARA O EQUIPO COMA PARA O PÚBLICO ASISTENTE, QUE AMOSOU A SÚA SATISFACCIÓN ENTRE RISAS E APLAUSOS. EN DEFINITIVA: O PROXECTO AQUÍ CHEIRA A MORTO COMEZA A SÚA ANDAINA POLAS TÁBOAS, CON FORZA E ILUSIÓN, E CUN PERCORRIDO NO QUE, DE SEGURO, NON HAN FALTAR MOITAS, PERO QUE MOITAS GARGALLADAS...

EI, E SE TI TES VISTO A OBRA, POR FAVOR, FAINOS O TEU COMENTARIO AO FINAL DESTA ENTRADA, ESTAMOS ABERTOS A CALQUERA IMPRESIÓN OU SUXESTIÓN, NA SEGURIDADE DE QUE TI TAMÉN PODES AXUDAR Á MELLORA, SEMPRE POSIBLE, DO ESPECTÁCULO...

A piques de cumprir o seu 50 aniversario, o Teatro de Cámara DITEA ten o pracer de lles presentar unha revisión dun clásico de A. Paso que nós demos en chamar “AQUÍ CHEIRA A MORTO”. Unha peza cunha sólida construción escénica e diálogo inxenioso que se axeita ás situacións e ó perfil burlesco dos personaxes sen perder en ningures, nen ritmo nen eficacia.
Unha farsa chea de fresca fantasía que mestura trama e enredo de varios xéneros: comedia, obra policíaca e de suspense, anodados e trabados como factores da enigma e da intriga, de tal xeito, que non deixan adiviñar o desenlace final.
Din os que saben destas cousas, que ás veces o verdadeiramente compricado non é asasinar, senón demostrar que non tes cometido o asasinato. Ás veces a vida colócanos fronte a situacións nas que é moito máis difícil demostrar a absoluta inocencia, do que ter cometido a falcatruada. Algo que pode resultar francamente cómico. Dende este punto de vista “AQUÍ CHEIRA A MORTO” podería ser unha comedia policíaca tomada a coña, na que conviven: criminais, sospeitosos, policía e vítima. Se todos eles consiguen arrincarlles un sorriso, nós daríamonos por ben pagos e satisfeitos.

Xán Casas

ALGUNHAS FOTOS DE ENSAIOS

by Chen

PRÓXIMAS ACTUACIÓNS "Aquí cheira a morto"

Ainda que falta a información horaria e a localización exacta, de momento este é o calendario de próximas actuacións:
04/10/08.- Salceda de Caselas. (cultural as 20:00)
12/10/08.- Ferrol. (Centro Cívico de Caranza)
18/10/08.- Rodeiro. (centro cultural Manuel Lamazares as 20:30)
08/11/08.- Brión. (centro social Pedrouzos)
15/11/08.- A Coruña. (centro social Sagrada Familia as 20:00)
22/11/08.- Barbadás. (casa da cultura)
29/11/08.- Serra de Outes.
30/11/08.- Vigo. (Auditorio S.C.D. Atlántida de Matamá as 20:30)
09/12/08.- Santiago de Compostela. (Aula de Cultura de la Fundación Caixa Galicia as 21 horas - Rúa Carreira do Conde)
18/01/09.- Rianxo, no novo Auditorio, domingo ás 20 h.
07/03/09.- CEE
15/03/09.- Vedra. Centro Social
09/05/09. Noia no Coliseo Noela

18/10/09.- Antas de Ulla

25/10/09.- O Carballiño. No auditorio do Carballiño ás 7 da tarde.

No Correo de onte...

J.A. de la Fuente fala así de ben de Ditea e do teatro amador en xeral:

Unha dose de gloria para o teatro afeccionado

O martes pasado, día 9, iniciouse o Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magán, coa obra Aquí cheira a morto representada polo grupo compostelán Ditea. A Aula de Cultura Caixa Galicia estaba ateigada de público, como poucas veces se ve en representacións de grupos de profesionais.

Os asistentes acolleron con entusiasmo a montaxe presentada e a boa actuación dos actores e actrices. Non sei se porque o público asistente a este tipo de representacións de teatro afeccionado non ten o suficiente tirón ou porque non asistiu ningunha autoridade que convocase os medios de comunicación, nos días seguintes non aparece, salvo neste xornal, ningunha reseña de tal acto que, quizais por non contar con subvencións desorbitadas ou por non darlle réditos políticos a ninguén, non lles interesa ós medios.

Temos en Santiago un problema de memoria e de desprezo polo noso, o máis próximo. No caso de Ditea, que a piques está de facer cincuenta anos de labor teatral ininterrumpida, é manifesto o esquecemento que sofre.

Un queda pasmado vendo e lendo nos medios a importancia que se lles dá a certos actos superfluos que o único mérito que teñen é a capacidade de convocatoria que ten quen os organiza.

Deámoslle, neste caso, ós grupos de teatro afeccionado, unhas mínimas doses de gloria nos medios, que ben o merecen polo labor que realizan a cambio de moi pouco ou nada.

Na edición dixital, podemos lelo aquí.

Esa Martina!!!

Mirade o que di dela (e de toda Ditea) Xabier Sanmartín no Correo de hoxe:

Martina Martínez no es nadie en la escena teatral gallega pero el pasado lunes, ante un auditorio lleno, arrancó de las manos ovaciones que volaron lejos. Lo hizo clavando el texto pero también improvisando, como sucedió cuando una lámpara se vino al suelo sin aviso, porque si las lámparas avisaran más que representar una obra de Alfonso Paso, como Aquí cheira a morto, estaríamos ante un texto del absurdo, género de culto pero, en general, de menor recorrido. Ese montaje clásico ha abierto el Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magán en Santiago, del que me acordé la noche del lunes viendo el estreno de Generación D. F., serie de Antena 3 donde un personaje dijo: "Ya sabes, una de esas personas rarísimas, de las que incluso va al teatro...". Sí. Y no, no me hizo gracia aunque ya se sabe que todo gag pide complicidad, y no era el caso. El chiste de ese serial planteado como historias breves hiladas con la voz en off de Ramón Langa (lo único salvable) ilumina una cueva que aún traga personas, la caverna de la cuarta pared. Vuelvo a Martina, y al resto de componentes de la compañía amateur Ditea, la más antigua de Galicia, la segunda a nivel peninsular; ella y otros muchos actores aficionados campan estos días por el Aula Sociocultural de Caixa Galicia (21.00 h, entrada libre), dando cuerpo a los nervios del estómago, poniendo en la voz el tembleque de la representación en vivo, la mentira, la fábula que no admite play, ni pause, la acción, la narración efímera con sus toses y coces, contratiempos y verdades respiradas codo a codo. Teatro, con 't' de tele, tele, en latín es... lejos. La magia viene de allí.

Xogamos na casa!!!

Inauguramos o VII Festival Magán de Teatro Afeccionado, con Aquí cheira a morto!, o martes 9 de decembro ás 21.00 na Aula Sociocultural de Caixa Galicia, en Compostela. Alí agardamos vervos!

A Federación Galega de Teatro Afeccionado (FEGATEA) organiza un ano máis o Festival de Teatro Afeccionado Agustín Magán, co apoio da Dirección Xeral de Creación e Difusión Cultural da Consellaría de Cultura e Deporte e a colaboración da Fundación Caixa Galicia. Este ano, o escenario compostelán que acollerá as seis funcións (todas con entrada libre e ás 21.00) será o da Aula Sociocultural Caixa Galicia. Durante estes seis días poderemos achegarnos a propostas ben diferentes que demostran a versatilidade e a innovación do teatro amador galego.

Adeus a un alma mater do teatro

Chegan malas noticias: Rubén García, o impulsor e director da Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia, faleceu onte aos 57 anos de idade, logo dun ano de loita contra a esclerose lateral amiotrófica.

Nacera en Ribadavia no 51, e dende a asociación Abrente, no 73, conseguiu que se fixese a primeira mostra de teatro galego no país. Dende o 84, dirixiu a Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia. El foi un dos principais motores do noso teatro, tanto dende o berce que supuxo o afeccionado, como do profesional, que conseguiu botar adiante. A súa perda déixanos un pouco orf@s a tod@s.

O día d@s teatreir@s!

Un ano máis, colgamos a mensaxe do Día Mundial do Teatro, este ano asinada por Robert Lepage, autor, director e actor quebequés. Aquí a está:

"Existen numerosas hipóteses sobre as orixes do teatro, pero a que máis me chama ten forma de fábula: Unha noite, en tempos inmemoriais, un grupo de homes reuniuse nunha canteira para se quentar arredor do lume e contar historias. De súpeto, un deles tivo a idea de se erguer e utilizar a súa sombra para ilustrar o seu conto. Usando a luz das lapas fixo aparecer personaxes inmensos sobre os muros da canteira. Os outros, abraiados, recoñeceron un por un o forte e o débil, o opresor e o oprimido, o deus e o mortal.

Hoxe en día, a luz dos proxectores substituíu o lume orixinal, e a maquinaria escénica, os muros da canteira. E aínda que lles pese a algúns puristas, esta fábula lémbranos que a tecnoloxía está na mesma orixe do teatro e que non debera ser percibida como unha ameaza, senón como un elemento unificador.

A supervivencia da arte dramática depende da súa capacidade de se reinventar asumindo as novas ferramentas e as novas linguaxes. Se non, como podería o teatro seguir sendo testemuña dos grandes feitos da súa época e promover o entendemento entre os pobos, se el mesmo non dá probas de apertura? Como podería xactarse de ofrecer solucións aos problemas de intolerancia, de exclusión e de racismo se, na súa mesma práctica, se resiste a toda mestizaxe e integración?

Para representar o mundo en toda a súa complexidade, o artista debe propor formas e ideas novas e confiar na intelixencia do espectador, capaz de distinguir a silueta da humanidade neste xogo perpetuo de luces e sombras.

E é certo que de tanto xogar con lume, o ser humano corre o risco de se queimar, pero ten tamén a posibilidade de abraiar e iluminar".

Ah! e lembramos que mañá comeza en Vedra unha edición máis de Teatrofilia, un dos mellores festivais de teatro amador, da man da Asociación Cultural Papaventos. Información de primeira man, como sempre, no blog de Elianinha. Nunca esqueceremos o ben que nos trataron hai dúas edicións! En Vedra é un dos lugares onde se respira amor polo teatro. Aperta, compañeir@s, e moita merda!